gladiator
zelfstandig naamwoordBetekenis
- zwaardvechter bij de oude Romeinen (die een gevecht leverde als volksvermaak in een amfitheater)
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| gladiatoren | meervoud |
| gladiators | meervoud |
| gladiatortje | verkleinwoord, enkelvoud |
| gladiatortjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘zwaardvechter’ voor het eerst aangetroffen in 1781
Woordfamilie van gladiator
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| gladiatoren | meervoud | gladiator |
| gladiators | meervoud | gladiator |
| gladiatortje | verkleinwoord | gladiator |
| gladiatortjes | verkleinwoord meervoud | gladiator |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van gladiator zijn vastgelegd.