giraffe
zelfstandig naamwoord ʒiˈrɑf(ə)Betekenis
- een herkauwend dier dat in Midden-Afrika leeft met een zeer lange hals, een geel en bruin gevlekte huid en kleine hoorns
Hoe spreek je giraffe uit?
/ʒiˈrɑfə/
Giraffe bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ʒ | journaal |
| i | riet |
| r | rood |
| ɑ | bad |
| f | fiets |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — feminine, masculine
- Giraffa herkauwend dier dat in Midden-Afrika leeft met een zeer lange hals, een geel en bruin gevlekte huid en kleine hoorns Giraffa camelopardalis
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| giraffen | meervoud |
| giraffes | meervoud |
| giraffetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| giraffetjes | verkleinwoord, meervoud |
| girafje | verkleinwoord, enkelvoud |
| girafjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
van Frans giraffe of Italiaans giraffa, in de betekenis van ‘herkauwer’ aangetroffen vanaf 1588
Woordfamilie van giraffe
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| giraffetje | verkleinwoord | giraffe |
| giraffetjes | verkleinwoord meervoud | giraffe |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van giraffe zijn vastgelegd.