gigue
zelfstandig naamwoord ˈʒiːɡəBetekenis
- oude, oorspronkelijk Engelse, snelle dans
- de muziek die hierbij hoort
- middeleeuws strijkinstrument, voorloper van de viool
- gigue oude Schotse dans en muziek in driedelige maat (6/8)
Hoe spreek je gigue uit?
/ˈʒigə/
Gigue bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ʒ | journaal |
| i | riet |
| g | goal |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| gigues | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘oude, oorspronkelijk Engelse dans, de muziek daarvan’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1751
Woordfamilie van gigue
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| gigues | meervoud | gigue |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van gigue zijn vastgelegd.