getouw
zelfstandig naamwoordBetekenis
- toestel waarin veel touwwerk aanwezig is
- weefgetouw
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| getouwen | meervoud |
| getouwtje | verkleinwoord, enkelvoud |
| getouwtjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘toestel waarop men weeft’ voor het eerst aangetroffen in 1240
Woordfamilie van getouw
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| getouwen | meervoud | getouw |
| getouwtje | verkleinwoord | getouw |
| getouwtjes | verkleinwoord meervoud | getouw |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van getouw zijn vastgelegd.