gestalte
zelfstandig naamwoordBetekenis
- de vorm van een rechtopstaande mens
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| gestalten | meervoud |
| gestaltes | meervoud |
| gestaltetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| gestaltetjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Duits, in de betekenis van ‘gedaante’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1542
Woordfamilie van gestalte
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| gestalten | meervoud | gestalte |
| gestaltes | meervoud | gestalte |
| gestaltetje | verkleinwoord | gestalte |
| gestaltetjes | verkleinwoord meervoud | gestalte |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van gestalte zijn vastgelegd.