gekte
zelfstandig naamwoord, werkwoordBetekenis
- het gek (maar niet totaal gestoord) zijn
- overdreven drukte
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| gektes | meervoud |
Woordvorm
- enkelvoud verleden tijd van gekken
Vervoeging van gekte
gektehele werkwoord
Herkomst
In de betekenis van ‘gekkigheid, dwaasheid’ voor het eerst aangetroffen in 1973
Woordfamilie van gekte
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| gektes | meervoud | gekte |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van gekte zijn vastgelegd.