gebrek
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een tekort
- een defect, een mankement
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| gebreken | meervoud |
| gebrekje | verkleinwoord, enkelvoud |
| gebrekjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘gemis, kwaal’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1265
Woordfamilie van gebrek
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| gebreke | neuter | gebrek |
| gebreken | meervoud | gebrek |
| gebrekje | verkleinwoord | gebrek |
| gebrekjes | verkleinwoord meervoud | gebrek |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van gebrek zijn vastgelegd.