fraude
zelfstandig naamwoord ˈfrɑudəBetekenis
- bedrog, gesjoemel (door valsheid in geschrifte)
- '; bedrog, gesjoemel
Hoe spreek je fraude uit?
/ˈfrɑudə/
Fraude bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| f | fiets |
| r | rood |
| ɑu | koud |
| d | dak |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — feminine, masculine
- bedrog of gesjoemel door valsheid in geschrifte
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| fraudes | meervoud |
Herkomst
via Middelnederlands fraude van Frans fraude, in de betekenis van ‘bedrog’ aangetroffen vanaf 1294
Woordfamilie van fraude
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| fraudes | meervoud | fraude |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van fraude zijn vastgelegd.