fondue
zelfstandig naamwoord, werkwoordBetekenis
- traditioneel Zwitsers gerecht van gesmolten kaas waarin stukjes brood worden gedoopt. Variaties zijn het dopen van stukjes vlees in hete olie (fondue bourguignonne) of bouillon en van stukjes cake in chocolade
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| fondues | meervoud |
Woordvorm
- aanvoegende wijs van fonduen
Vervoeging van fondue
fonduehele werkwoord
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘gesmoltenkaasgerecht’ voor het eerst aangetroffen in 1863
Woordfamilie van fondue
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| fondues | meervoud | fondue |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van fondue zijn vastgelegd.