figurant
zelfstandig naamwoordBetekenis
- acteur die een zwijgende of onbetekenende rol vervult
- nietszeggend persoon
- frontpijp van een orgel die ter versiering is aangebracht, zonder muzikale functie
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| figuranten | meervoud |
| figurantje | verkleinwoord, enkelvoud |
| figurantjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘acteur met zwijgende rol’ voor het eerst aangetroffen in 1805
Woordfamilie van figurant
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| figuranten | meervoud | figurant |
| figurantje | verkleinwoord | figurant |
| figurantjes | verkleinwoord meervoud | figurant |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van figurant zijn vastgelegd.