evacuatie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- het weghalen van de burgerbevolking in verband met een bepaalde dreiging
- ontlediging
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| evacuaties | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘ontruiming’ voor het eerst aangetroffen in 1560
Woordfamilie van evacuatie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| evacuaties | meervoud | evacuatie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van evacuatie zijn vastgelegd.