escort
zelfstandig naamwoord 'ɛskɔrtBetekenis
- persoon die gezelschap en/of begeleiding (vaak met seksuele handelingen) tegen betaling levert.
- dienst die voornoemde personen levert
- begeleider
- begeleiding
- begeleiden
Hoe spreek je escort uit?
/ˈɛskɔrt/
Escort bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɛ | bed |
| s | sok |
| k | kat |
| ɔ | bot |
| r | rood |
| t | tak |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| escortje | verkleinwoord, enkelvoud |
| escortjes | verkleinwoord, meervoud |
| escorts | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Engels, in de betekenis van ‘callgirl’ voor het eerst aangetroffen in 1989
Woordfamilie van escort
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| escortje | verkleinwoord | escort |
| escortjes | verkleinwoord meervoud | escort |
| escorts | meervoud | escort |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van escort zijn vastgelegd.