erve
zelfstandig naamwoord, werkwoord ˈɛrvəBetekenis
- iemand die iets ontvangt dat een overleden persoon nalaat
- boerderij met de grond eromheen (meestal als deel van een boerderijnaam)
- erfgenaam
- erf, erfdeel
Hoe spreek je erve uit?
/ˈɛrvə/
Erve bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɛ | bed |
| r | rood |
| v | vis |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| erven | enkelvoud |
zelfstandig naamwoord — neuter
- boerderij met de grond eromheen obsolete
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| erven | enkelvoud |
zelfstandig naamwoord — feminine, masculine
- naam voor de linzenwikke Vicia
Woordvorm
- aanvoegende wijs van erven
Vervoeging van erve
ervehele werkwoord
Herkomst
[werkwoord] stam van erven met de uitgang -e