erg
bijvoeglijk naamwoord, bijwoord, zelfstandig naamwoord ˈɛrᵊxBetekenis
- verschrikkelijk, deerniswekkend, hevig, bar, heftig
- in hoge mate, zeer, danig, heel
- het bewust zijn van iets
Hoe spreek je erg uit?
/ˈɛrəx/
Erg bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɛ | bed |
| r | rood |
| ə | de |
| x | acht |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (bijvoeglijk naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| allerergst | onverbogen, overtreffende trap |
| allerergste | verbogen, overtreffende trap |
| erge | verbogen, stellende trap |
| erger | onverbogen, vergrotende trap |
| ergere | verbogen, vergrotende trap |
| ergers | partitief, vergrotende trap |
| ergs | partitief, stellende trap |
| ergst | onverbogen, overtreffende trap |
| ergste | verbogen, overtreffende trap |
bijwoord
- in hoge mate, danig, zeer, heel
zelfstandig naamwoord — neuter
- het zich bewust zijn van iets; alleen voorkomend in de vaste uitdrukking geen erg hebben in
- iets heel verschrikkelijks
Herkomst
In de betekenis van ‘slecht’ voor het eerst aangetroffen in 901
Woordfamilie van erg
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| allerergst | uninflected, superlative | erg |
| erge | verbogen vorm | erg |
| ergen | meervoud | erg |
| ergers | partitieve vergrotende trap | erg |
| ergs | partitive, positive | erg |
| ergst | uninflected, superlative | erg |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van erg zijn vastgelegd.