erfopvolging
zelfstandig naamwoord ˈɛrfɔpˌfɔlɣɪŋBetekenis
- de regeling, die binnen een monarchie of andere dynastie geldt, voor het geval waarin een heersend monarch overlijdt, aftreedt of om andere redenen de regering moet neerleggen
Hoe spreek je erfopvolging uit?
/ˈɛrfɔpˌfɔlxɪŋ/
Erfopvolging bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɛ | bed |
| r | rood |
| f | fiets |
| ɔ | bot |
| p | pak |
| l | land |
| x | acht |
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
zelfstandig naamwoord
- regeling voor de overgang van de nalatenschap van een erflater, zijnde diens goederen, rechten en verplichtingen, bij overlijden
- de regeling, die binnen een monarchie of andere dynastie geldt, voor het geval waarin een heersend monarch overlijdt
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| erfopvolgingen | meervoud |
| erfopvolginkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| erfopvolginkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van erven ww en opvolging zn
Woordfamilie van erfopvolging
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| erfopvolgingen | meervoud | erfopvolging |
| erfopvolginkje | verkleinwoord | erfopvolging |
| erfopvolginkjes | verkleinwoord meervoud | erfopvolging |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van erfopvolging zijn vastgelegd.