ereschuld
zelfstandig naamwoord ˈerəˌsxʏltBetekenis
- een schuld die iemand wil of moet vereffenen omdat het anders zijn eer aantast / morele verplichting
Hoe spreek je ereschuld uit?
/ˈerəˌsxʏlt/
Ereschuld bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| e | veel |
| r | rood |
| ə | de |
| s | sok |
| x | acht |
| ʏ | put |
| l | land |
| t | tak |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
zelfstandig naamwoord — feminine, masculine
- morele verplichting waaraan iemand wil of moet voldoen omdat het anders zijn eer aantast
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| ereschulden | meervoud |
Herkomst
samenstelling van eer zn en schuld zn met het invoegsel -e-
Woordfamilie van ereschuld
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| ereschulden | meervoud | ereschuld |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van ereschuld zijn vastgelegd.