era
zelfstandig naamwoord ˈeraBetekenis
- een bijzonder lange tijd.
- een geologisch tijdperk dat deel is van een eon en bestaat uit periodes of systemen.
- tijdperk
- tijdvak
- periode
Hoe spreek je era uit?
/ˈera/
Era bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| e | veel |
| r | rood |
| a | maan |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| era's | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘tijdrekening, periode’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1824
Woordfamilie van era
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| era's | meervoud | era |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van era zijn vastgelegd.