epitheton
zelfstandig naamwoord /eˈpitetɔn/Betekenis
- bijvoeglijk naamwoord of bijvoeglijke bepaling
- aanvullende aanduiding die een onderscheidende eigenschap benadrukt
- tweede woord in officiële soortnamen volgens de binaire nomenclatuur, woord dat de precieze soort aangeeft na het eerste dat het geslacht aanduidt
Hoe spreek je epitheton uit?
/eˈpitetɔn/
Epitheton bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| e | veel |
| p | pak |
| i | riet |
| t | tak |
| ɔ | bot |
| n | nek |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| epitheta | meervoud |
| epithetonnetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| epithetonnetjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
via Latijn epitheton van Oudgrieks ἐπίθετον (epítheton) "bijvoeglijk naamwoord, bijnaam", in de betekenis van ‘bijnaam’ voor het eerst aangetroffen in 1663
Woordfamilie van epitheton
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| epitheta | meervoud | epitheton |
| epithetonnetje | verkleinwoord | epitheton |
| epithetonnetjes | verkleinwoord meervoud | epitheton |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van epitheton zijn vastgelegd.