emplacement
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een terrein met een bepaalde bestemming
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| emplacementen | meervoud |
| emplacementje | verkleinwoord, enkelvoud |
| emplacementjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘terrein bij station’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1905
Woordfamilie van emplacement
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| emplacementen | meervoud | emplacement |
| emplacementje | verkleinwoord | emplacement |
| emplacementjes | verkleinwoord meervoud | emplacement |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van emplacement zijn vastgelegd.