elegantie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- het elegant zijn, de bevalligheid
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| eleganties | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘bevalligheid’ voor het eerst aangetroffen in 1548
Woordfamilie van elegantie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| eleganties | meervoud | elegantie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van elegantie zijn vastgelegd.