eindspurt
zelfstandig naamwoord 'ɛɪntspʏrtBetekenis
- een versnelling op het einde van een project om het te voltooien
- een versnelling op het einde van een wedstrijd om de concurenten vóór te blijven
Hoe spreek je eindspurt uit?
/ˈɛintspʏrt/
Eindspurt bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɛi | trein |
| n | nek |
| t | tak |
| s | sok |
| p | pak |
| ʏ | put |
| r | rood |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| eindspurten | meervoud |
| eindspurtje | verkleinwoord, enkelvoud |
| eindspurtjes | verkleinwoord, meervoud |
| eindspurts | meervoud |
Herkomst
samenstelling van eind en spurt zn
Woordfamilie van eindspurt
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| eindspurten | meervoud | eindspurt |
| eindspurtje | verkleinwoord | eindspurt |
| eindspurtjes | verkleinwoord meervoud | eindspurt |
| eindspurts | meervoud | eindspurt |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van eindspurt zijn vastgelegd.