eerbewijs
zelfstandig naamwoord 'erbəwɛɪsBetekenis
- een teken dat uitdrukt dat je iets of iemand bewondert of dankbaar bent
Hoe spreek je eerbewijs uit?
/ˈerbəwɛis/
Eerbewijs bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| e | veel |
| r | rood |
| b | bak |
| ə | de |
| w | quiz |
| ɛi | trein |
| s | sok |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — neuter
- een teken waarmee de gever duidelijk maakt iets of iemand te bewonderen of diegene dankbaar te zijn
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| eerbewijsje | verkleinwoord, enkelvoud |
| eerbewijsjes | verkleinwoord, meervoud |
| eerbewijzen | meervoud |
Herkomst
samenstelling van eer zn en bewijs zn
Woordfamilie van eerbewijs
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| eerbewijsje | verkleinwoord | eerbewijs |
| eerbewijsjes | verkleinwoord meervoud | eerbewijs |
| eerbewijzen | meervoud | eerbewijs |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van eerbewijs zijn vastgelegd.