edict
zelfstandig naamwoord edɪktBetekenis
- een belangrijk besluit uitgevaardigd door een vorst
Hoe spreek je edict uit?
/edɪkt/
Edict bestaat uit twee lettergrepen.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| e | veel |
| d | dak |
| ɪ | pit |
| k | kat |
| t | tak |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| edicten | meervoud |
| edictje | verkleinwoord, enkelvoud |
| edictjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘verordening’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1482
Woordfamilie van edict
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| edicten | meervoud | edict |
| edictje | verkleinwoord | edict |
| edictjes | verkleinwoord meervoud | edict |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van edict zijn vastgelegd.