dwangmiddel
zelfstandig naamwoord 'dwɑŋmɪdəlBetekenis
- middelen die gebruikt mogen worden in een strafzaak zonder dat de verdachte dat wil
Hoe spreek je dwangmiddel uit?
/ˈdwɑŋmɪdəl/
Dwangmiddel bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| d | dak |
| w | quiz |
| ɑ | bad |
| ŋ | ding |
| m | maan |
| ɪ | pit |
| ə | de |
| l | land |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| dwangmiddelen | meervoud |
| dwangmiddeltje | verkleinwoord, enkelvoud |
| dwangmiddeltjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van dwang en middel
Woordfamilie van dwangmiddel
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| dwangmiddelen | meervoud | dwangmiddel |
| dwangmiddeltje | verkleinwoord | dwangmiddel |
| dwangmiddeltjes | verkleinwoord meervoud | dwangmiddel |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van dwangmiddel zijn vastgelegd.