drijfveer
zelfstandig naamwoord 'drɛɪferBetekenis
- een veer die onder spanning gezet de energie levert voor de beweging van een mechaniek
- overdrachtelijk dat wat iemand beweegt, de achterliggende redenen van iemands handelen
Hoe spreek je drijfveer uit?
/ˈdrɛifer/
Drijfveer bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| d | dak |
| r | rood |
| ɛi | trein |
| f | fiets |
| e | veel |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| drijfveertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| drijfveertjes | verkleinwoord, meervoud |
| drijfveren | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Duits, in de betekenis van ‘beweegreden’ voor het eerst aangetroffen in 1793
Woordfamilie van drijfveer
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| drijfveertje | verkleinwoord | drijfveer |
| drijfveertjes | verkleinwoord meervoud | drijfveer |
| drijfveren | meervoud | drijfveer |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van drijfveer zijn vastgelegd.