dreigbrief
zelfstandig naamwoord ˈdrɛiɣbrifBetekenis
- brief waarin een persoon, doorgaans de geadresseerde, wordt bedreigd. Een dreigbrief wordt vaak anoniem of onder een pseudoniem verstuurd.
Hoe spreek je dreigbrief uit?
/ˈdrɛixbrif/
Dreigbrief bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| d | dak |
| r | rood |
| ɛi | trein |
| x | acht |
| b | bak |
| i | riet |
| f | fiets |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| dreigbriefje | verkleinwoord, enkelvoud |
| dreigbriefjes | verkleinwoord, meervoud |
| dreigbrieven | meervoud |
Herkomst
samenstelling van dreig ww en brief
Woordfamilie van dreigbrief
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| dreigbriefje | verkleinwoord | dreigbrief |
| dreigbriefjes | verkleinwoord meervoud | dreigbrief |
| dreigbrieven | meervoud | dreigbrief |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van dreigbrief zijn vastgelegd.