doublure
zelfstandig naamwoord du'blyːrəBetekenis
- overbodige herhaling
- kopie
- een klas voor de tweede keer doen
- voering van een kledingstuk
- een instrument dat een andere stem exact volgt en daardoor verdubbelt
Hoe spreek je doublure uit?
/duˈblyrə/
Doublure bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| d | dak |
| u | boek |
| b | bak |
| l | land |
| y | fuut |
| r | rood |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| doublures | meervoud |
Herkomst
uit het Frans
Woordfamilie van doublure
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| doublures | meervoud | doublure |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van doublure zijn vastgelegd.