doorklinken
werkwoordBetekenis
- op een min of meer bedekte manier iets laten merken
Vervoeging van doorklinken
doorklinkenhele werkwoord
Herkomst
samenstelling van door bw en klinken ww
Woordfamilie van doorklinken
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| doorgeklonken | woordvorm | doorklinken |
| doorklink | with-subordinate-clause | doorklinken |
| doorklinke | with-subordinate-clause | doorklinken |
| doorklinkend | woordvorm | doorklinken |
| doorklinkende | woordvorm | doorklinken |
| doorklinkt | with-subordinate-clause | doorklinken |
| doorklonk | with-subordinate-clause | doorklinken |
| doorklonken | with-subordinate-clause | doorklinken |
| klink door | woordvorm | doorklinken |
| klinke door | woordvorm | doorklinken |
| klinken door | woordvorm | doorklinken |
| klinkt door | woordvorm | doorklinken |
| klonk door | woordvorm | doorklinken |
| klonken door | woordvorm | doorklinken |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van doorklinken zijn vastgelegd.