dissidentie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een standpunt dat strijdig is met de heersende opvattingen
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| dissidenties | meervoud |
Herkomst
afleiding van dissident met het achtervoegsel -ie
Woordfamilie van dissidentie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| dissidenties | meervoud | dissidentie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van dissidentie zijn vastgelegd.