dissenter
zelfstandig naamwoord dɪ'sɛntərBetekenis
- andersdenkende
Hoe spreek je dissenter uit?
/dɪˈsɛntər/
Dissenter bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| d | dak |
| ɪ | pit |
| s | sok |
| ɛ | bed |
| n | nek |
| t | tak |
| ə | de |
| r | rood |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| dissenters | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Engels, in de betekenis van ‘andersdenkende’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1769
Woordfamilie van dissenter
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| dissenters | meervoud | dissenter |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van dissenter zijn vastgelegd.