dislocatie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- verplaatsing
- (ongewone) verplaatsing b.v. de ligging van beenstukken ten opzichte van elkaar na een breuk
- onderbreking of verandering van richting in het verloop van aardlagen
- discontinuïteit in een kristalstructuur
zelfstandig naamwoord
- verplaatsing b.v. de ligging van beenstukken ten opzichte van elkaar na een breuk
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| dislocaties | meervoud |
Herkomst
afgeleid van locatie met het voorvoegsel dis-
Woordfamilie van dislocatie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| dislocaties | meervoud | dislocatie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van dislocatie zijn vastgelegd.