diskwalificeren
werkwoord ˌdɪskwalifiˈserenBetekenis
- vaststellen dat aan een noodzakelijke voorwaarde is voldaan om een bepaalde activiteit te mogen uitvoeren of functie te mogen bekleden, uitsluiten van deelname
- zeggen dat iets niet goed is
Hoe spreek je diskwalificeren uit?
/ˌdɪskwalifiˈseren/
Diskwalificeren bestaat uit zes lettergrepen. De klemtoon ligt op de vijfde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| d | dak |
| ɪ | pit |
| s | sok |
| k | kat |
| w | quiz |
| a | maan |
| l | land |
| i | riet |
| f | fiets |
| e | veel |
| r | rood |
| n | nek |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Klinkt hetzelfde als disqualificeren.
Vervoeging van diskwalificeren
diskwalificerenhele werkwoord
Alle 2 overige vormen: lijdende vorm, toekomende tijd en infinitiefconstructies
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| disqualificeeren | |
| disqualificeren |
Herkomst
van kwalificeren met het voorvoegsel dis-; in de betekenis van "uitsluiten" voor het eerst aangetroffen in 1667 (zie vindplaats hieronder)
Woordfamilie van diskwalificeren
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| diskwalificeer | woordvorm | diskwalificeren |
| diskwalificeerde | woordvorm | diskwalificeren |
| diskwalificeerden | woordvorm | diskwalificeren |
| diskwalificeert | woordvorm | diskwalificeren |
| diskwalificere | woordvorm | diskwalificeren |
| diskwalificerend | woordvorm | diskwalificeren |
| diskwalificerende | woordvorm | diskwalificeren |
| disqualificeeren | woordvorm | diskwalificeren |
| disqualificeren | woordvorm | diskwalificeren |
| gediskwalificeerd | woordvorm | diskwalificeren |
| gediskwalificeerde | woordvorm | diskwalificeren |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van diskwalificeren zijn vastgelegd.