disfunctie
zelfstandig naamwoord 'dɪsfʏŋksiBetekenis
- storing, ontwrichting in de werking van organen
- werking die aan het bereiken van een doel afbreuk doet
Hoe spreek je disfunctie uit?
/ˈdɪsfʏŋksi/
Disfunctie bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| d | dak |
| ɪ | pit |
| s | sok |
| f | fiets |
| ʏ | put |
| ŋ | ding |
| k | kat |
| i | riet |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| disfuncties | meervoud |
| disfunctietje | verkleinwoord, enkelvoud |
| disfunctietjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
afgeleid van functie met het voorvoegsel dis-
Woordfamilie van disfunctie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| disfuncties | meervoud | disfunctie |
| disfunctietje | verkleinwoord | disfunctie |
| disfunctietjes | verkleinwoord meervoud | disfunctie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van disfunctie zijn vastgelegd.