dienaar
zelfstandig naamwoord ˈdinarBetekenis
- iemand die in persoonlijke dienst van een meester is
Hoe spreek je dienaar uit?
/ˈdinar/
Dienaar bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| d | dak |
| i | riet |
| n | nek |
| a | maan |
| r | rood |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| dienaars | meervoud |
| dienaartje | verkleinwoord, enkelvoud |
| dienaartjes | verkleinwoord, meervoud |
| dienaren | meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘ondergeschikte’ voor het eerst aangetroffen in 1348
Woordfamilie van dienaar
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| dienaars | meervoud | dienaar |
| dienaartje | verkleinwoord | dienaar |
| dienaartjes | verkleinwoord meervoud | dienaar |
| dienaren | meervoud | dienaar |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van dienaar zijn vastgelegd.