dictie
zelfstandig naamwoord ˈdɪksiBetekenis
- wijze van uitspreken
Hoe spreek je dictie uit?
/ˈdɪksi/
Dictie bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| d | dak |
| ɪ | pit |
| k | kat |
| s | sok |
| i | riet |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| dicties | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘zegging’ voor het eerst aangetroffen in 1894
Woordfamilie van dictie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| dicties | meervoud | dictie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van dictie zijn vastgelegd.