diachronie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- verloop, voorstelling volgens de historische ontwikkeling
- beschouwen van het heden vanuit het verleden
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| diachronieën | meervoud |
Herkomst
afgeleid van diachroon met het achtervoegsel -ie
Woordfamilie van diachronie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| diachronieën | meervoud | diachronie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van diachronie zijn vastgelegd.