detonatie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- ontploffing (waarbij het reactiefront in de explosieve stof zich sneller voort dan de geluidssnelheid in die stof)
- explosie in een verbrandingsmotor, die pingelen veroorzaakt
zelfstandig naamwoord
- afwijking van de toon
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| detonaties | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘ontploffing’ voor het eerst aangetroffen in 1824
Woordfamilie van detonatie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| detonaties | meervoud | detonatie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van detonatie zijn vastgelegd.