decharge
zelfstandig naamwoord de'ʃɑrʒəBetekenis
- kwijting van een bepaalde verantwoordelijkheid vooral in het geval van bestuursleden
- ontlasting van schuld vaak in de combinatie van: getuige à decharge een getuige die de verdachte vrijpleit
Hoe spreek je decharge uit?
/deˈʃɑrʒə/
Decharge bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| d | dak |
| e | veel |
| ʃ | sjaal |
| ɑ | bad |
| r | rood |
| ʒ | journaal |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| decharges | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘ontheffing’ voor het eerst aangetroffen in 1618
Woordfamilie van decharge
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| decharges | meervoud | decharge |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van decharge zijn vastgelegd.