cursist
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iemand die een cursus volgt
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| cursisten | meervoud |
| cursistje | verkleinwoord, enkelvoud |
| cursistjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘leerling’ voor het eerst aangetroffen in 1946
Woordfamilie van cursist
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| cursisten | meervoud | cursist |
| cursistje | verkleinwoord | cursist |
| cursistjes | verkleinwoord meervoud | cursist |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van cursist zijn vastgelegd.