coïncidentie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- het toevallig samenvallen van omstandigheden
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| coïncidenties | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘samenloop van omstandigheden’ voor het eerst aangetroffen in 1824
Woordfamilie van coïncidentie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| coïncidenties | meervoud | coïncidentie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van coïncidentie zijn vastgelegd.