correspondentie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- het corresponderen
- briefwisseling
- overeenstemming
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| correspondenties | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het middeleeuws Latijn, in de betekenis van ‘briefwisseling’ voor het eerst aangetroffen in 1579
Woordfamilie van correspondentie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| correspondenties | meervoud | correspondentie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van correspondentie zijn vastgelegd.