convocatie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- bijeenroeping van een vergadering
- convocatiebriefje
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| convocaties | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘samenroeping’ voor het eerst aangetroffen in 1586
Woordfamilie van convocatie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| convocaties | meervoud | convocatie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van convocatie zijn vastgelegd.