consulent
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een deskundige raadgever (mannelijk)
zelfstandig naamwoord — masculine
- een (hopelijk) deskundige raadgever (mannelijk)
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| consulenten | meervoud |
| consulentje | verkleinwoord, enkelvoud |
| consulentjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘raadgever’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1824
Woordfamilie van consulent
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| consulenten | meervoud | consulent |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van consulent zijn vastgelegd.