confrère
zelfstandig naamwoordBetekenis
- titel voor een collega met name in gebruik bij advocaten
zelfstandig naamwoord — masculine
- titel voor een collega, met name gangbaar in de advocatuur
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| confrères | meervoud |
Herkomst
Afgeleid van het Franse confrère (met het voorvoegsel con-) . In de betekenis van ‘vakgenoot’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1583
Woordfamilie van confrère
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| confrères | meervoud | confrère |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van confrère zijn vastgelegd.