comparitie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- verschijning van een partij (comparant) voor een notaris of rechtbank
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| comparities | meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘verschijning voor notaris’ voor het eerst aangetroffen in 1584.
Woordfamilie van comparitie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| comparities | meervoud | comparitie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van comparitie zijn vastgelegd.