column
zelfstandig naamwoord 'kɔlʏmBetekenis
- een kort stukje proza waarin de auteur spits en uitdagend zijn mening ventileert, meestal afgedrukt in een kolom
- zuil, pilaar, kolom.
- computer verticale reeks tekens
Hoe spreek je column uit?
/ˈkɔlʏm/
Column bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| ɔ | bot |
| l | land |
| ʏ | put |
| m | maan |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| columnpje | verkleinwoord, enkelvoud |
| columnpjes | verkleinwoord, meervoud |
| columns | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Engels, in de betekenis van ‘regelmatige bijdrage aan krant’ voor het eerst aangetroffen in 1969
Woordfamilie van column
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| columnpje | verkleinwoord | column |
| columnpjes | verkleinwoord meervoud | column |
| columns | meervoud | column |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van column zijn vastgelegd.