collega
zelfstandig naamwoord kɔˈleɣaBetekenis
- een persoon die voor hetzelfde bedrijf werkt.
- een vak- of ambtgenoot.
- ambtgenoot
- kameraad, helper, deelgenoot
Hoe spreek je collega uit?
/kɔˈlexa/
Collega bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| ɔ | bot |
| l | land |
| e | veel |
| x | acht |
| a | maan |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| collega's | meervoud |
| collegaatje | verkleinwoord, enkelvoud |
| collegaatjes | verkleinwoord, meervoud |
| collegae | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘ambtgenoot’ voor het eerst aangetroffen in 1643
Woordfamilie van collega
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| collega's | meervoud | collega |
| collegaatje | verkleinwoord | collega |
| collegaatjes | verkleinwoord meervoud | collega |
| collegae | meervoud | collega |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van collega zijn vastgelegd.