casuïst
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iemand die zich heeft gespecialiseerd in het oplossen van morele vraagstukken
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| casuïsten | meervoud |
Herkomst
afleiding van casus met het achtervoegsel -ist
Woordfamilie van casuïst
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| casuïsten | meervoud | casuïst |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van casuïst zijn vastgelegd.