buskaart
zelfstandig naamwoord ˈbʏskartBetekenis
- vervoersbewijs voor de bus, tegenwoordig vervangen door de OV-chipkaart
- een landkaart waarop de buslijnen staan
Hoe spreek je buskaart uit?
/ˈbʏskart/
Buskaart bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| ʏ | put |
| s | sok |
| k | kat |
| a | maan |
| r | rood |
| t | tak |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — feminine, masculine
- vervoersbewijs voor een lijnbus
- landkaart waarop de buslijnen staan
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| buskaarten | meervoud |
| buskaartje | verkleinwoord, enkelvoud |
| buskaartjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van bus zn en kaart zn
Woordfamilie van buskaart
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| buskaarten | meervoud | buskaart |
| buskaartje | verkleinwoord | buskaart |
| buskaartjes | verkleinwoord meervoud | buskaart |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van buskaart zijn vastgelegd.