burn-out
zelfstandig naamwoord bʏːrnˈɔutBetekenis
- het gevoel opgebrand te zijn, geen energie of motivatie meer vinden als gevolg van langdurig te hoge werkdruk
Hoe spreek je burn-out uit?
/bʏrnˈɔut/
Burn-out bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| ʏ | put |
| r | rood |
| n | nek |
| ɔ | bot |
| u | boek |
| t | tak |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| burn-outje | verkleinwoord, enkelvoud |
| burn-outjes | verkleinwoord, meervoud |
| burn-outs | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Engels, in de betekenis van ‘oververmoeidheid door stress’ voor het eerst aangetroffen in 1994
Woordfamilie van burn-out
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| burn-outje | verkleinwoord | burn-out |
| burn-outjes | verkleinwoord meervoud | burn-out |
| burn-outs | meervoud | burn-out |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van burn-out zijn vastgelegd.